Wednesday, August 17, 2016

ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಗರುಡ

ಈ ತಿಂಗಳಿನ ವಿಷಾದ ರಾಗವೆಲ್ಲಿ?
ಆಷಾಢದ ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ವಿಧುವಡಗಿದಲ್ಲಿ
ಕಣ್ ಬನಿ ತೊಡೆವ ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಯಾರೂ ನೋಡದಲ್ಲಿ
ಕಿವಿ ದೂರವಾದಲ್ಲಿ
ತನ್ನಷ್ಟಕೆ ತಾನೆ ಎರಡೆರಡೆ ಹನಿಯಲ್ಲಿ
ಮೀಟುವ ವಿಯೋಗದ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ
ಶೃತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ತಬಲ ಸಲ್ಲ.

ಈಗೀಗ
ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆ ಸಿಗದೆ
ಬಿಕ್ಕುಗಳ ತೊಡಲು ಸಮಯವಿರದೆ
ಆವರಿಸಿರುವ ಸಂಸಾರ ಸಾರ ಸುಧಾಂಬುಧಿ.
ಕಾಲ ಎಂತ ಹರಿತವನ್ನೂ
ಮೊಂಡಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೂ..ಮೊಂಡು ಕತ್ತಿಯ ಗಾಯ
ತುಂಬ ದಿನದ ಮೇಲೆ ಹುಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಷಾಢ ಮುಗಿದ ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ
ಹಬ್ಬಸಾಲಿನ ಎಲೆಮರೆಯಲ್ಲಿ
ನಡುಗುವ ಶಿಶಿರ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಮೀಟುವ ವಿಹಾಗ
ರೆಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದ ನೆನಪಿನ ವಿಹಗ.

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನೋವ ತಿದಿಯೊತ್ತುವುದು ಯಾವುದು

ವಿಯೋಗ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿ ಘಟಿಸಿದ್ದ ಸಂಯೋಗ?
ಇದಕ್ಕಿರಬಹುದೆ ಅಪರಕರ್ಮ?
ಸಂತೈಸಿ ಕಥಿಸುವ ಗರುಡ ಪುರಾಣ?
ಏನು ಕೇಳಿದರೇನು!! ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಗರುಡ ಹಾರಬಹುದೆಲ್ಲಿಗೆ?

Tuesday, August 16, 2016

ನಿರಂತರ

ಪುಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗಳು
ಮೊಗ್ಗು ಬೆರಳುಗಳು
ಚೂರ್ ಚೂರೇ ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಹೂದುಟಿಗಳು
ಮೆತ್ ಮೆತ್ತಗಿನ ಗಲ್ಲ, ಕೆನ್ನೆ
ನಕ್ಷತ್ರಹುದುಗಿದ ಆಕಾಶ ಕಣ್ಗಳು
ಎತ್ಕೋ ಎಂದು ಗೋಗರೆಯುವ
ನಿದ್ದೆ ಮರುಳ ಹಾಲ್ ಹಸುಳೆ
ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅಮ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ
ಮಡಿಲಿನಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಚಿಮ್ಮುವಾಗ
ಹೊಸಿಲೆಡವಿ ಅಂಗಳದಿ ಆಟದ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುವಾಗ
ಶಾಲೆಯಲಿ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಹೊಸ ಬಂಧ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಬಿದ್ದಾಗ ಎದ್ದಾಗ ಅಳುವಾಗ ನಗುವಾಗ
ತಮ್ಮನೊಡನೆ ಜಗಳ ಆಡುವಾಗ, ತಮ್ಮನ ಬೆನ್ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಊಟದ ರುಚಿ ಹುಡುಕುವಾಗ
ಸ್ಟೋವ್ ಹಚ್ಚಲು ಕಲಿತಾಗ
ನನಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು ಬಿಡು ಎಂದು ಮೊಗದಿರುವುವಾಗ
ಮಗು ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಾಯಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲಿ ಅಮ್ಮ ಪೊರೆಯುತ್ತ, ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತ
ನೋಯುವ ಸೊಂಟ ತಿಕ್ಕುತ್ತ, ಉಸ್ಸೆನ್ನುತ್ತ
ನಗುನಗುತ್ತ ಕಣ್ಬನಿ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು
ತನ್ನೆದುರಿನ ಮಿಂಚಿನ ಪ್ರತಿಫಲನವಾಗುತ್ತ
ದಿನದಿನವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ
ಹೊಸ ಪಾಠ ಹೊಸನೋಟ
ಬಿಡುವಿರದ ಓಟ
ಪಯಣಿಸುತ್ತಲೇ ವಿರಾಮ
ನೆರವಿಗಿರುವನು ಸುಧಾಮ
ಬಿಸಿಹಾಲಿನ ಬಟ್ಟಲಂತ ಪ್ರೀತಿ
ತಣಿದು ತಾಯ್ತನದ ಹೆಪ್ಪಿಳಿದ
ಘನ ಮೊಸರು ಕಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ
ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಕೆ ತುಂಬ ನವನೀತ
ತಂಪಿಗೆ ಮಜ್ಜಿಗೆ,
ಬಿಸಿಯೂಟಕ್ಕೆ ಮರಳು ಮರಳಾದ ತುಪ್ಪ
ಖಾಲಿ ಮಡಕೆ ಬೋರಲು ಬೀಳುವಾಗ
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ ದೈತ್ಯ ಜಿಗಿತ
ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ಹಾರಾಟ
ಅವಳ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿನು ಮಿನುಗುವ ನೆನಪಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಸಂ‍ಖ್ಯಾತ

ಗಿಬ್ರಾನು, ಡೀವಿಜಿ, ವ್ಯಾಸ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಮಾರ್ಕ್ ಟ್ವೈನು, ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ರು
ಎಲ್ಲರ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಹಾದು ಬಂದ ಹೂಚೆಲ್ಲಿದ ಹಾದಿ
ಹೂವಿನ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಶಿಶಿರದಲ್ಲಿ ಎಲೆಯುದುರಿ
ಚೈತ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುವ ನೋವಿನಪುಳಕ
ನಿರ್ಗಮನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಕಣ್ಣನ ಪೊರೆಯುವ ಗೋಕುಲ.

ಅಮ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವಿನಲ್ಲೂ, ಅಮ್ಮನಲ್ಲೂ
ಅವಳನ್ನ ಅನುಭವಿಸುವ ಸುತ್ತೆಂಟು ಸಮಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ
ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ನದಿ ಹರಿವ ಹಾಗೆ.
ಸಣ್ಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಇವಳು ವೃತ್ತಾಕಾರ
ಕಿವಿಗೆ ಬರಿಯ ಸಮುದ್ರ ಘೋಷ
ಹೊಂದದೆಯೂ ಹೊಂದುವ ಗುಣವಿಶೇಷ
ಮಡಿಕೆ ಮಣ್ಣು ಸೇರಲು ನಿಶ್ಯೇಷ ನಿರಂತರ.

Tuesday, July 12, 2016

ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಪಾಪಚ್ಚಿಗೆ ಕಂಡ ವಂಡರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್..

ಇದು ಹೀಗೆ. ಇದು ಹಾಗೆ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಎಲ್ಲ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಗೆರೆ
ಗೆರೆ ದಾಟುವವರು, ದಾಟಿದವರು
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ
ಅವರಿರುವುದೇ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ.
ಮೊಗ್ಗು ಚಿಗುರಿ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿ
ಗಂಧ ಬೀರುವ ಹೊತ್ತು
ಗೆರೆ ಕಾಣದ ಮತ್ತು
ಹೇಳಿದ್ದು ಹೇಳದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು
ಎಂಬ ಗತ್ತು
ಇವೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು
ಕವಲು ದಾರಿಯ ಹಾದಿ ಸವೆದು
ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದಾಯಿತು
ಬಹುದೂರ ನಡೆದ ಮೇಲೀಗ
ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ
ನೂರಾರು ಪಥಿಕರು.
ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ
ಹೊರಟ ಪಯಣ
ಗುರಿತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಂತಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲದವರಿಗೆ
ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಆದೀತೆಂದ ಲೂಯಿ ಕೆರೊಲ್
ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಹದವಾದ ನಿಜ!!
ತಲೆಕೆಳಗಾದರೂ ಸುಳ್ಳಾಗದ ನಿಜ.
ಪುಟ್ಟ ಜನರಿಗೆ ದೊಡ್ಡಕೆ ಕಂಡ ಅಲಿಸ್ ನಿಜ.

ಗುರಿ ಮತ್ತು ದಾರಿ
ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ.
ಇರುವ, ಇಲ್ಲದಿರುವ, ಮಾಡಬೇಕಿರುವ... ದಾರಿ
"ಮುಖ್ಯ."
ಪಯಣವೇ ಗುರಿ.

Wednesday, June 22, 2016

ನಿಲ್ ದಾಣ - ನಲ್ ದಾಣ

ಕರೆದುಬಿಡು ಬಂದುಬಿಡುವೆನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೆ ಆಗಲಿ
ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ತೊರೆಯ ದಾಟಿ ಯಾರೆ ನನ್ನ ತಡೆಯಲಿ.. (-ಕೆ.ಎಸ್.ನ)

ಎಂದು ಹೊರಟವನು ಹಳೆಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ
ಹೊಸ ಬಸ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ನಗರಪಾಲಿಕೆ ಹಾಕಿಸಿದ ಟಾರ್ ರಸ್ತೆ,
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ ನೆಂದು ಮೆತ್ತಗಾದ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುವಾಗ,
ಸೋರುವ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೂಲೆಯ ಮುರುಕುಬೆಂಚಿನ ಬೆಚ್ಚನೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಹಳತು, ಹೊಸತು, ಇನ್ನೂ ಅರಳಬಹುದಾದ ಮೊಗ್ಗಿನ ಕನಸು,
ಎಲ್ಲ ಬೆರೆತ ಚಡಪಡಿಕೆಗಳ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಗೆ ಹೆದರಿ ಚಳಿ ದೂರದಲಿತ್ತು.
ಹೊಟ್ಟೆಗಿರದ, ನಿದ್ದೆ ಬರದ, ಎಚ್ಚರವಿರಲು ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿಯುವ ಮನದ ತುಂಬ
ಹಸಿರೆಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಿಳಿಬಿಳಿಯಾಗಿ ಅರಳಬಹುದಾದ ಹೂಕನಸು.

ವಿಷಯ ಏನಂದ್ರೆ
ಅವಳು ಕರೆದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕರೆಯದೆ ಇರುವುದೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕರೆ
ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದವನೇ ನಿಜವಾದ ನಲ್ಲ.
ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಮುಂಚೆ
ಮಿಂಚು ಹರಿದ ಹಾಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಂಚಿನ ಬಸ್ ಹತ್ತಲು
ಅವಳು ಬಂದೇ ಬಂದಳು
ಇವನು ಈಗಷ್ಟೇ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಹಾಗೆ
ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗತ್ತಿಗೆ
ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ ಹೊಸನಾಟಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
ಅವಳು - ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ
ಮಳೆನಿಂತ ಬೆಳಗಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ನಿಂತ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಕಣ್ಣು ಕಣ್ಣು ಕೂಡಿದ ಘಮ ಬರುತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿಗೆ

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಆಗಿ
ಕರೆಯದೇ ಬಂದು ಜರುಗಿದ್ದೇ ಹಿಂಗಿದ್ದರೆ
ಕರೆದು ಬಂದರೆ ಏನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಓ ದೇವರೇ
ಬಹುಶಃ ಸ್ವಚ್ಛ ಆಗಸದಲ್ಲಿ
ಮೋಡಗಳೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಕಲೆತು
ಮಳೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಓ ಇವನೆ. ಇಲ್ಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಇರುವ ನನ್ನೊಲವೆ,
ನೀನು ಎಷ್ಟೆ ದೂರವಿದ್ದರೂ
ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆಯದಿರಲಿ,
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತಿರುವು ತಗೊಳ್ಳುವಾಗ
ಇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಿ
ಮಳೆ ಬರದೆ ಇದ್ದರೂ ರೈನ್ ಕೋಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆ ನಿಲ್ದಾಣ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದರೆ?
ಈಗ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಶೀತ ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.


{{{{ಮೊದಲೆರಡು ಸಾಲು (ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲು)}}}

Saturday, June 18, 2016

ಯಾವುದು ಬೇಕೋ ಅದು ಬೇಡ.

ಪುಡಿಯಾದರೆ, ಮುಂದೆ ದಾರಿ,
ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ದರಿ -
ಎಂದ ಹಾಗಿತ್ತು ಅವರು;
ಅಥವಾ ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದ್ದಿರಬಹುದು;
ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದ ನನಗೆ
ಈ ಮಾತ್ಯಾಕೋ ಪಥ್ಯವಾಗಿ
ಪುಡಿಯಾಗುವ ಹಂಬಲ.
ಆದರದು ಬರಿಯ ಹಂಬಲ,
ಚಂಚಲ,
ಎಚ್ಚರದ ನಡೆ ಎಡಬಲ.

ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಮುಲುಗುಟ್ಟುವ ಕಲ್ಲು,
ಪುಟಿದೇಳುವ ಸಿಟ್ಟು,
ಕುಟ್ಟಬಹುದೆ ಹೀಗೆ?!
ಹೇಳಬಹುದೆ ಹಾಗೆ?!
ಅಡ್ರಿನಲೈನ್ ಸ್ರಾವ
ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದ ಹಾಗೆ
ಇನ್ನೊಂಚೂರು ಗಟ್ಟಿ ಕುಟ್ಟಲೇನಾಗಿತ್ತು ಧಾಡಿ
ಕಬ್ಬಿಣ ಕಾದಾಗಲೆ ಬಡಿ
ಪುಡಿಗಟ್ಟಿಸಲೆಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಜೋಡಿ
ಇರಬಹುದೆ ಇದೇ ಗುರುವಿನ ಮೋಡಿ
ಅಂತೆಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ..

ಆದರೇನು..
ಬಿಟ್ಟ ಬಿರುಕು ಕೂಡಿ
ಕಲ್ಲು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಗಟ್ಟಿ
ಮತ್ತೊಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ
ಎಷ್ಟೇ ಒಡ್ಡಿ ಕೊಳ್ಳ ಬಯಸಿಯೂ
ಬಯಲಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕೂಡಲೆ
ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ
ಶತಶತಮಾನದ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮ-
ಒರಟಾಗಿದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚರ್ಮ.

Wednesday, June 15, 2016

ಸ್ಥಾವರವೇ ಜಂಗಮವಾದ ಹಾಗೆ...

[[ಈಗೆರಡು ವಾರಗಳ ಹಿಂದೆ ವಿಶ್ವವಾಣಿಯ ವಿರಾಮ ಪುರವಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ನನ್ನ ಬರಹ ]]

ಕೂಊಊಊಊ ಚುಕ್ ಚುಕ್..ಕೂಊಊಊಊಊಊಊಊಊ ಚುಕ್ ಚುಕ್...ಬರುತಿದೆ ರೈಲು. ಚುಕುಬುಕು ಚುಕುಬುಕು
ಅಕ್ಕನ ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿದ ಅಮ್ಮನ ವೇಲು ಹಿಡಿದು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ವೃತ್ತದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವ ಪುಟಾಣಿ ಪುಟ್ಟ. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳತಿಯರು ಅವರವರ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಹತ್ತುತ್ತಿರುವರು. ಮಧ್ ಮಧ್ಯೆ ಸಿಳ್ಳೆ... ಒಂದೆರಡು ಸುತ್ತು ಸುತ್ತುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಮರಿ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆ ತಲೆ ಸುತ್ತಿ ನಿಲ್ದಾಣ ಬರುವ ಮುಂಚೆಯೆ ಇಳಿದು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ಬಂಡಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವರು. ತಮ್ಮನು ರೈಲ್ ಎಕ್ಸ್ ಪರ್ಟ್ ಆಗಿದ್ದರಿಂದ ಇದೊಂದು ಆಟಕ್ಕೆ ಅವನೇ ಇಂಜಿನ್... ಅಕ್ಕನದ್ದು ಬರೀ ಕೂಊಊಊಊಊಊಊ ಸಿಳ್ಳೆ ಹಾಕುವ ಕೆಲಸ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಅಡಿಗೆ ಮನೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನೋಟದ ಸವಾರಿಯ ಮಜ. ಮಕ್ಕಳ ಸಿಳ್ಳೆಗೆ ಕುಕ್ಕರ್ ಸಾತ್ ಕೊಟ್ಟು ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಈಗೊಂದಿಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಒಳಪಯಣದ ಹೊತ್ತು.

ಹೊರಗೆ ಚುಕ್ಕು ಬುಕ್ಕು ಚುಕ್ಕು ಬುಕ್ಕು ಚುಕ್ಕು ಬುಕ್ಕು.. ಪುಟಾಣಿ ರೈಲು,
ಒಳಗೆ ಶ್...... ಮಹಾಪಯಣ:

ಪಕ್ಕಕ್ಕೇ ಹರಿದು ಜತೆಗೆ ಕೂಡದ, ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗಿ.. ನೋಡಲಾಗದೆಡೆಯವರೆಗೂ ಹರಿದಿರುವ ರೇಲ್ವೆ ಹಳಿಗಳು ಅನಂತವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿ ಮಲಗಿವೆ. ಕಂಡ ನೋಟಗಳು, ನಿಲ್ಲದ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು, ಬದಲಿಸಿದ ದಾರಿಗಳು, ಕಾಯ್ದು ನಿಂತ ಕೈಮರ, ಕಾದ ಎಂಜಿನ್ನಿಗೆ ನೀರು ತುಂಬುವ ನಿಲ್ದಾಣದಾಚೆಯ ಟ್ಯಾಂಕು, ಆನೆಸೊಂಡಿಲ ಪೈಪು.. ದಿನವೂ ನೋಡಿಯೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ಪರಿಚಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಟೇಷನ್ ಮಾಸ್ಟರುಗಳು..ನಿಲ್ದಾಣದ ಕೊನೆಯ ಕಲ್ಲುಚೌಕದ ಮೇಲೆ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸುತ್ತ ನಗೆಸೂಸುವವರು, ಎಲ್ಲೋ ಬೆಟ್ಟತಿರುವಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಂಪುಬಾವಟಗಳ ಅಡ್ಡವಿರಿಸಿ ಹಳಿ ಜೋಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಲೈನುಮನ್ನುಗಳು, ಹತ್ತಿರಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಓಡಿಬಂದು ಪಥ ಬದಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಜಂಕ್ಷನ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿ, ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳದಾಚೆಯ ಗದ್ದೆ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ಕಾದು ಕೂತು ಕೈಯಾಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಯಾವಯಾವದೋ ಊರಿನ ಮಕ್ಕಳು, ಟ್ರ್ಯಾಕಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರಕೆ ಆಟ ಸ್ತಬ್ಧವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಬಂಡಿನ್ನೇರಿದ ನೋಟಗಳು, ಊರದಾರಿಯ ಕತ್ತರಿಸಿ ಓಡುವಲ್ಲಿ ಗೇಟು ತೆರೆಯುವುದನ್ನೇ ಕಾಯುತ್ತ ನಿಂತ ಪಥಿಕರು, ಸವಾರರು, ದೂರ ದಾರಿಯ ಸುಸ್ತಿನ ಕೈಯನ್ನು ನೀವಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಕುಂತ ಲಾರಿಚಾಲಕರು, ತೆರೆದ ಕೂಡಲೆ ನುಗ್ಗಲು ಹಾದಿಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಧಾವಂತ ಲೋಕದ ಮಂದಿ, ಬೆಳಗಾತ ಹಳಿಯ ಬಳಿ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಕರೆ ಮುಗಿಸಿ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು, ಗೇಟಿರದ ಲೆವೆಲ್ ಕ್ರಾಸಿಂಗಿನ ಬಳಿ ದೂರಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣು ನೆಟ್ಟು ಅಂದಾಜಿನ ಮೇಲೆ ದಾಟುತ್ತಿರುವ ಪಯಣಿಗರು, ಯಾವಾಗಲೋ ಒಂದೊಂದು ಸಂಜೆ ಅಥವಾ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಈ ಲೋಕದ ಪಯಣ ಸಾಕೆಂದು ಹಳಿಗೆ ಬೆನ್ನುಕೊಟ್ಟು ಚೂರಾದವರು, ಉದೂದ್ದಕ್ಕೆ ಹರಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಳಿಗೆ ಜೊತೆಯಾಗಿಯೋ ಸಡ್ದು ಹೊಡೆದೋ ತೊನೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಸಿರು ತೆನೆ ಗದ್ದೆಗಳು, ಗುಡ್ಡದೆದೆ ಬಗೆದು ಬಾಯ್ ತೆರೆದು ಕುಳಿತ ಸುರಂಗಗಳು, ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದರೆ ತಲೆತಿರುಗುವ ಹಾಗಿನ ಉದೂದ್ದ ಸೇತುವೆಗಳ ಕೆಳಗೆ ಎಲ್ಲ ರಭಸಕ್ಕೂ ಸವಾಲೊಡ್ದುವ ನದೀರಾಣಿಯ ಹರಿವು, ಬ್ರಿಟಿಷ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಳಿ ಹೊತ್ತು ನಿಂದ ಹಳೆ ಹಳೆ ಸೇತುವೆಗೆ ಬಿಳಿ ಸುಣ್ಣ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವವರು...ಕಿಟಕಿಬದಿ ಸೀಟಲ್ಲಿ ಹಟ ಮಾಡಿ ಕುಳಿತವಳ ಕುಳಿರು ಕೆದರಿ, ಎದುರುಗಾಳಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪು. ಪಕ್ಕದಲಿ ಇರುವವರ ಪರಿವೆಯಿಲ್ಲ.. ಕಣ್ಣು ಮನಸ್ಸು ಎರಡೂ ಪಯಣವೇ ಆದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲ. ಕೂಊಊಊಊಊಊಊಊಊಊ ಚುಕ್. ಚುಕ್. ಇದೇನೋ ಯಾರೋ ಚೈನು ಜಗ್ಗಿದ ಹಾಗೆ... ಅಮ್ಮಾ ಸ್ಟೇಶನ್ನಿಗೆ ಬಂದಿದೀವಿ ತಿಂಡಿ ಕೊಡಮ್ಮಾ...ಚೂಡಿಯ ಜಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ಮಕ್ಕಳು. ಪಯಣಕೊಂದು ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ನಿಲುಗಡೆ ಅಥವಾ ಪಯಣವೋ ನಿಲುಗಡೆಯೋ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ..ಡಬ್ಬಿಯೊಳಗಿಂದ ಚಕ್ಕುಲಿ ತೆಗೆಯುವ ಬಂಗಾರವಿಲ್ಲದ ಬೆರಳು, ಹಾಲು ಹದಮಾಡಿ ಲೋಟಕೆ ಹನಿಸುವ ತಾಯಿ ಕರುಳು.

ಈ ರೈಲು ಮತ್ತು ಪಯಣ ಧ್ವನಿಸುವ ಅನಂತ ಸಾಧ್ಯತೆ, ಸಾಮ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಉಪಮೆಗಳನ್ನ ನೋಡುತ್ತ ಕೂತರೆ ಎಂತಹ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಅವಿಷ್ಕಾರವೊಂದು ಮನುಷ್ಯ ಸಮುದಾಯದ ಇರವನ್ನು ಪ್ರಭಾವಿಸಿದ ಪರಿ...ಗಡಿ,ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಪ್ರಭಾವಿಸಿದ ಪರಿ ಅಚ್ಚರಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಭೌಗೋಳಿಕ ಗಡಿ ವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲೂ.. ಮಾನಸಿಕ ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲೂ.. ಈ ರೈಲು ನೀರೊಳಗಿದ್ದೂ ನೀರುಮುಳುಗದ ಕಮಲದ ಒಲು..ನಿಲ್ದಾಣಗಳಿಗಾಗೆ ಓಡುತ್ತಲೇ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಂತುಬಿಡದ ಸ್ಥಾವರವೇ ಜಂಗಮವಾದ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ರೂಪಕವೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ನಿಮಗೆ.
ದಕ್ಷಿಣ ರೇಲ್ವೆಯ ತುತ್ತತುದಿಯ ಪುಟ್ಟ ಊರಿನ ಕೊನೆ ನಿಲ್ದಾಣದ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿಕೊಟ್ಟ ರೈಲು ಭಾರತದುದ್ದಕ್ಕೂ ಕಾವೇರಿಯ ಮೇಲಾಸಿ, ಗೋದಾವರಿಯವರೆಗೂ.. ಅಕೋ ಅದನೂ ದಾಟಿ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರೆಯ ಮೇಲೂ..ಓಡಾಡಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಎಡಕುಮೇರಿಯ ಸ್ವರ್ಗಸದೃಶ ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ಓಲಾಡಿ ಸರಿಯವ ರೈಲು ಬಯಲು ನಾಡಿನ ಭತ್ತಗದ್ದೆಗಳ ನಡುವೆ ನಾಗಾಲೋಟ, ಕಡಲ ತೀರದ ಗುಂಟ ಭೋರ್ಗರೆದು ಸಾಗುತ್ತ, ಕಲ್ಲು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಸುರಂಗದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ದಂಶಕದ ಹಾಗೆ ತೊನೆತೊನೆದು ಹೋಗುವುದು. ಭರತಖಂಡ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ಸಾರ್ಥಕ ವಾಹನವಾದ ರೈಲೇ, ತುರಂತ ವೇಗದಲ್ಲಿ ದೂರದೂರಿನ ಬದುಕನ್ನ ಇನ್ನೊಂದೂರಿನ ಅನ್ನದ ತಟ್ಟೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ನೇಯುತಿರುವುದು. ಮಹಾರಾಜರ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಸುಖವಾಸಿನಿ ಸುವರ್ಣವಾಹಿನಿ ರೈಲೇ, ದಿನದಿನದ ಪ್ಯಾಸೆಂಜರು ಗೂಡ್ಸ್ ಗಾಡಿಯೂ ಹೌದು. ಹೆಸರು ಮರೆತು ಮಲಗಿದ ಊರುಗಳನೆಲ್ಲ ರಾಷ್ಟ್ರವ್ಯಾಪೀ ಮ್ಯಾಪಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚುಕ್ಕಿಯಾಗಿಸಿದ ರೈಲುದಾರಿ...ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಮುಂಚೆ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ತಿ ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಿರದೆ ಅಪ್ಪ=ಅಮ್ಮನ ಅಚ್ಚೆಯಲಿ ಯುನಿಫಾರ್ಮ್ ಸಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಂಡು ಶಾಲೆಗೆ ಹೊರಟ ಮಕ್ಕಳವಾಹನದ ಮೃತ್ಯುದೂತನಾಗಿದ್ದೂ ಉಂಟು. ಯಾರೋ ವಿಧ್ವಂಸಕರ ರೋಷದ ಬೆಂಕಿಗೆ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗಿದ್ದೂ ಉಂಟು.ಗಡಿ ದಾಟಿ ಹೊರಟ ಯಾತ್ರೆಯ ಅನಿಶ್ಚಿತ ಪಯಣದ ಹರಿಕಾರ ರೈಲು. ಚರಿತ್ರೆಯ ಪುಟಗಳ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ದಾರಿಯ ಪಯಣದ ಗಾಯವಿನ್ನೂ ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದರೂ ಇದು ಸುರಗಂಗೆಯ ದಡದ ಕಾಶೀಯಾತ್ರೆಯ ವಾರ್ಧಕ್ಯ ಸಾರ್ಥಕ್ಯದ ರೈಲು. ಹೊಸ ದಾರಿಗಳ ತೆರೆದು ಸಾಗುವ ಬದುಕಿನ ಮಹಾದ್ವಾರದೊಳಗೆ ದಿನದಿನವೂ ತೂರುವ ರೈಲು.

ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಿಜದಲ್ಲಿ, ಬರಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ, ನಿಜವಲ್ಲದಲ್ಲಿ, ತೋರುಗಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ದಪ್ತರಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿಗ್ನಲುಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿಗ್ನಲ್ ಬೀಳುವುದಕ್ಕೆ ಕಾಯುವುದರಲ್ಲಿ.. ಪಯಣ ಮತ್ತು ಬಂಡಿಯ ತೆಳು ಗೆರೆ ಅಳಿಸಿದಂತೆ ಅನಿಸುವಲ್ಲಿ...ಓಡುತ್ತಿರುವ, ನಿಂತಿರುವ ಮತ್ತೆ ಹೊರಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಪಯಣ ಸನ್ನದ್ದ ರೈಲುಗಳು ಕವಿಗಳ ಸಾಹಿತಿಗಳ, ಸಿನಿಮಾಗಳ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪರಿಯಾಗಿ ಬಂದಿದೆ. ಈ ನಿಜಲೋಕದ ಓಟದ ಬಂಡಿ ಕಲ್ಪನೆಯ ಪಯಣಕ್ಕೂ ಸೈ. ಓದಿನ ಪಯಣಕ್ಕೂ ರೈಲಿಗೂ ಎಡೆಬಿಡದ ನಂಟು. ಅದಕ್ಕೇ ಮರುದನಿಸುತ್ತದೆ ಚುಕ್ಕು ಬುಕ್ಕು. ಚುಕ್ಕು ಬುಕ್ಕು.

ಹಲವು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಿನಿಮಾಗಳ ಪ್ರೇಮ ರೈಲಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹುಡುಗಿಯನ್ನ ಪಟಾಯಿಸುವುದಕ್ಕೂ, ಹಾರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಕ್ಕೂ, ಕೈ ಬೀಸಿ ಕಣ್ತುಂಬಿ ಹೊರಡುವುದಕ್ಕೂ.. ಕಾಯುತ್ತ ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ.. ಅಚಾನಕ್ ಜಂಕ್ಷನ್ ಭೇಟಿಗಳಿಗೂ ರೈಲು ಮತ್ತು ನಿಲ್ದಾಣಗಳೇ ಆಸರೆ. ಆಂಗ್ರಿ ಯಂಗ್ ಸಿನಿಮಾಗಳೆಲ್ಲ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿದ್ದೇ ರೈಲ್ವೇ ಸ್ಟೇಷನ್ ಫೈಟಿಂಗಿಂದ ಅಥವಾ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಿದ್ದದ್ದು ಓಡುವ ರೈಲಿನ ಮೇಲಿನ ಫೈಟಿಂಗುಗಳಿಂದ. ರೈಲು ಬಿಡದೆ ಸಿನಿಮಾ ಓಡುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಅಲ್ಲವೆ?

ತಾಯಿ-ಮಗಳ ಮಾತುಕತೆ ಬೀಳ್ಕೊಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಜನಪದವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟ ಕೆ.ಎಸ್. ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿಯವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಕಳಿಸುವ ರೂಪಕವಾದ ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ರೈಲು ನಿತ್ಯವೂ ಓಡೋಡಿ ಮೈಸೂರ ಸೇರುವುದ ಎಲ್ಲರೂ ಬಲ್ಲರು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೂತು ಹಿಂದಿನ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿಳಿದವರ ಹೆಸರ ಕೇಳಲೆ ಇರುವ ನಮ್ಮ ಸ್ವಕೇಂದ್ರಿತ ಪಯಣದ ಹಲಚಿತ್ರಗಳು ಅವರ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮಾಲೆಯಲ್ಲಿವೆ. 
ನವೋದಯದ ಭೂಮಿಯಗೆದು ನವ್ಯದ ಅನಂತ ಆಕಾಶವನ್ನು ಅಕ್ಷರಕ್ಕಿಳಿಸಿದ ಅಡಿಗರ ಹಿಮಗಿರಿಯ ಕಂದರದ ಹಿಮ್ಮುಖ ರೈಲು ಆಚೆ ದಡದ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿದೆ. ಭಗ್ನ ಸೇತುವೆಯ ದಾಟಿ ಹೋಗುವವರು ಯಾರು? ಕಂದರಕ್ಕಿಳಿವ ಛಾತಿ ಉಳ್ಳವರೇ ಆಗಿರಬೇಕು. ಸದಾ ಮುಂದೋಡುವ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರುವವರು ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ಹಿಮ್ಮುಖದ ಈ ಬೋಗಿ ಹತ್ತಬಹುದೆ? ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಸ ಮಂದಿ ಹೊಸ ತೊಡುಪು ಹೊಸ ಹೊಸ ತೀರ ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಹೊಸದಿಕ್ಕು. ಮುರಿದ ಸೇತುವೆಯಾಚೆ ಇನ್ನೇನು ಹೊರಡಲು ಕಾದಿರಬಹುದಾದ ಹಿಮ್ಮುಖ ದಿಕ್ಕಿನ ಈ ಪಯಣ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕು?
ದಿಕ್ಕು ಕೆಟ್ಟ ಅರಿವು ಬರುವವರೆಗ ಈ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವವರಿಲ್ಲ. ಟಿಕೆಟ್ಟಿಲ್ಲದ ಈ ದಾರಿಗೆ ಪಯಣಿಗರೂ ಹೆಚ್ಚಿಗಿಲ್ಲ. ವಿಮಾನದ ರೆಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ ಕೂತವರು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೆ ಕಲಸಿದವರು, ನಡೆದ ದಾರಿಯ ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೋಡದವರು, ಹತ್ತುವುದೆ ಗುರಿಯಾದವರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಈಗ ಆನ್ ಲೈನ್ ಬುಕಿಂಗ್ ತೆರೆದಿದೆ. ಕೂ ಚುಕ್ ಚುಕ್ ಎಂದು ಉದ್ಘರಿಸುವ ನಿಲ್ದಾಣದ ದಂಡೆ ಸದಾ ಗಜಿಬಿಜಿ...ಮುರಿದ ಸೇತುವೆಯಾಚೆಯ ಈ ಹಳೆಯ ಹಿಮ್ಮುಖಬಂಡಿಯ ಎಂಜಿನ್ ಸಿದ್ಧವಿದೆ. ಕಲ್ಲಿದ್ದಲ ಬೆಂಕಿ ಹೂಗಳು ಕಣ್ಣು ಕೋರೈಸುತಿವೆ. ಒಂದೆರಡೇ ಬೋಗಿ. ಅದೂ ಖಾಲಿ... ಎಲ್ಲ ಸಿಗ್ನಲ್ಲುಗಳೂ ಹಸಿರಾಗಿಯೂ ಬಂಡಿ ಕಾಯುತ್ತಲೆ ಇದೆ..ಹತ್ತುವವರೆ ಇಲ್ಲ. ಹಿಮಗಿರಿಯ ಕಂದರ ದಾಟುವವರಿಲ್ಲ.

ಅದೋ ನೋಡಿ ನಿಶ್ಚಿಂದಿಪುರದ ಲೆವೆಲ್ ಕ್ರಾಸಿಂಗಿನ ಬದುವಿನ ಮೇಲೆ ರೈಲಿಗೆ ಕೈಬೀಸಲು ಕಾಯುತ್ತಿರುವ ಪುಟ್ಟ ಬಾಲೆ ದುರ್ಗಾ ಮತ್ತವಳಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಅಪೂ... "ನಿಶ್ಚಿಂದಿ" ಪುರದ ಸಾವಧಾನದಿಂದ ಹೊರಟ ಈ ಪಯಣದ ದಿಕ್ಕು ವ್ಯವಧಾನವೇ ಇರದ ಗೊಂದಲಪುರವೇ ಇರಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೇ ಇರಬಹುದು ವಿಭೂತಿ ಭೂಷಣ ಚಟ್ಟೋಪಾಧ್ಯಾಯರ ಈ ಕಥೆಯ ಹೆಸರು ಮಹಾಯಾತ್ರಿಕ. ಯಾತ್ರಿಕನಿಲ್ಲದೆ ಪಯಣವೆಲ್ಲಿಯದು...ಕೂಊಊಊಊಊಊಊಊಊ ಚುಕ್ ಚುಕ್.. ಚುಕ್... ಚುಕ್... ಚು..ಕ್..ಚು..ಕ್..ಕ್..ಕ್.....