Monday, September 19, 2016

ಎಂ.ಎಂ.ಎಸ್.

ಆಕಾಶಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮರಕ್ಕೆ ತೋರಿದ ಮುದ್ದಣ ಮನೋರಮೆಯರ ಸಲ್ಲಾಪ

ಮು: ಇನ್ನು ನೀನು ಮಾತನಾಡಬೇಡ
ಮ: ಹೌದಾ ಹಾಗಾದರೆ ಬೇರೆ ಏನು ಮಾಡಲಿ

ಮು. ಬೇಳೆ ಹೋಳಿಗೆ. ಕಟುಂ ಚಕ್ಕಲಿ
ಕಲಸನ್ನ, ಪಾಯಸ. ಕೋಸಂಬರಿ
ಜೊತೆಗೆ ಕುಂಬಳದ ಮಜ್ಗೆ ಹುಳಿ ಇರಲಿ

ಮ: ಅಭ್ಭಾ ಸರಿ ಸರಿ ಮೆನುವೇನೋ ಭಾರಿ..
ನಾನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ
ನೀನು ನಿಲ್ಲಿಸದಿರು

ಮು: ಅದನ್ನು ನೀನು ಹೇಳಬೇಕೆ
ಮಾತು ಮೌನ ನಿರ್ವಾತದಲ್ಲೂ
ನನ್ನದೇ ಹೇಳಿಕೆ, ಬಡಬಡಿಕೆ
ಎಂದೂ ಮುಗಿಯದ ಚಡಪಡಿಕೆ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಾದ ಮೇಲೆ
ಏಳುವುದಾದರೂ ಯಾಕೆ?

ಮ: ಇರಲಿರಲಿ.
ಹದವಾಗಿ ಸುಟ್ಟ ಬಾಳೆಕುಡಿಯಲ್ಲಿ
ಬಡಿಸಿರುವ ಪರಮಾನ್ನಗಳ
ಮುಗಿಸು ಮೊದಲು.
ಏಳಕೂಡದು
ನನ್ನೆಲೆಯೂ ಬರಿದಾಗುವ ಮೊದಲು

ಮು: ಅದಕ್ಕೇನಂತೆ
ವೈದ್ಯ ಹೇಳಲೆಂದೇ ಬಯಸುವ ರೋಗಿಯೊಲು
ಇಲ್ಲೆ ಕುಳಿತಿರುವೆ
ಅನುಮತಿಯಿದೆಯೆ ಕೈ ನೆಕ್ಕಲು?
ಬಿರಿಗಣ್ಣು ಬೇಡ ಬಿಡು.
ಊಟ ಅರಗದೆ ಹೋದೀತು.
ಹೊರಗೆ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಅಗಸೆಯ ಮರವನೊರಗಿದ
ಬಳ್ಳಿ ತುಂಬ ಚಿಗುರೆಲೆ
ನೋಡಿದೆಯೋ ಇಲ್ವೋ ಹೇಳು ಮೊದಲು.

ಮ: ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದೆ.
ಜಗುಲಿಯ ತೂಗುಮಂಚದಲ್ಲಿ
ಅಣಿಯಾಗಿದೆ ಎಲಡಿಕೆಯ ಬಟ್ಟಲು
ನೆನಪಿರಲಿ
ಕೈತೊಳೆದು ಬಂದ ಮೇಲೆಯೇ ವೀಳ್ಯ.

ಮು: ಎಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿದೆ
ಮಾತು ಕೇಳದಿರೆ
ಸಲ್ಲಾಪದ ವೀಳ್ಯಕ್ಕೆ ರಣ ಸೇರುವುದೆಂದು

ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಹೂತ ಆಕಾಶಮಲ್ಲಿಗೆ ಮರಕ್ಕೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಕೇಳಿದ್ದು ಇಷ್ಟು:

ಜಗುಲಿಯ ತೂಗುಮಂಚದಲ್ಲಿ"
ಇವಳದು ಭಾಮಿನಿ
ಅವನದು ರಗಳೆ
ಇವಳ ಶರಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲಸಹಾಯನಾದ
ಅವ ಶರತಲ್ಪದಲ್ಲೇ ಉದ್ದಂಡ.
ಸಣ್ಣ ಗೊರಕೆ.


ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ಕಂದಪದ್ಯ
ಮನೆಗೆ ಬರುವುದರೊಳಗೆ
ಫಿಲ್ಟರಿನಲ್ಲಿ ಡಿಕಾಕ್ಷನಿಳಿದು
ಸಂಜೆ ಬಂಗಾರದ ಬೆಳಕು
ಅಂಗಳದಂಚಿನ ಅಬ್ಬಲಿಗೆಯ
ಹೊಳೆಯಿಸುವಾಗ,
ಹಬೆಯಾಡುವ ಕಾಫಿ
ಒಳಹೊಗುವಾಗ,
ಒಂದೆರಡು ಸುನೀತ.

ಮತ್ತೆ ಸಂಜೆಯಡಿಗೆ ತಯಾರಿ.
ದಿನದಿನವೂ ಅದದೇ
ಮತ್ತೇ ಭವಿ ಕ್ರೀಡಿತ ವೃತ್ತ.

(ನನ್ನ ಹಾಗಿನ ಏಳನೇ ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಅಭ್ಯಾಸ ಕೊನೆಯಾದವರಿಗಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ಮಾತು;ಭಾಮಿನಿ, ಶರ, ಉದ್ದಂಡ ಇವು ಕನ್ನಡದ ಕೆಲ ಷಟ್ಪದಿಗಳು. ರಗಳೆ, ಸುನೀತ, ವೃತ್ತ, ಕಂದಪದ್ಯ ಇವುಗಳೂ ಕನ್ನಡ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಯ ರೀತಿಗಳು.)

Wednesday, August 17, 2016

ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಗರುಡ

ಈ ತಿಂಗಳಿನ ವಿಷಾದ ರಾಗವೆಲ್ಲಿ?
ಆಷಾಢದ ಕೊನೆಕೊನೆಗೆ ವಿಧುವಡಗಿದಲ್ಲಿ
ಕಣ್ ಬನಿ ತೊಡೆವ ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಯಾರೂ ನೋಡದಲ್ಲಿ
ಕಿವಿ ದೂರವಾದಲ್ಲಿ
ತನ್ನಷ್ಟಕೆ ತಾನೆ ಎರಡೆರಡೆ ಹನಿಯಲ್ಲಿ
ಮೀಟುವ ವಿಯೋಗದ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ
ಶೃತಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ತಬಲ ಸಲ್ಲ.

ಈಗೀಗ
ಕತ್ತಲ ಮೂಲೆ ಸಿಗದೆ
ಬಿಕ್ಕುಗಳ ತೊಡಲು ಸಮಯವಿರದೆ
ಆವರಿಸಿರುವ ಸಂಸಾರ ಸಾರ ಸುಧಾಂಬುಧಿ.
ಕಾಲ ಎಂತ ಹರಿತವನ್ನೂ
ಮೊಂಡಾಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಆದರೂ..ಮೊಂಡು ಕತ್ತಿಯ ಗಾಯ
ತುಂಬ ದಿನದ ಮೇಲೆ ಹುಣ್ಣಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಷಾಢ ಮುಗಿದ ಶ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ
ಹಬ್ಬಸಾಲಿನ ಎಲೆಮರೆಯಲ್ಲಿ
ನಡುಗುವ ಶಿಶಿರ
ಒಳಗೊಳಗೆ ಮೀಟುವ ವಿಹಾಗ
ರೆಕ್ಕೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಿದ್ದ ನೆನಪಿನ ವಿಹಗ.

ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನೋವ ತಿದಿಯೊತ್ತುವುದು ಯಾವುದು

ವಿಯೋಗ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿ ಘಟಿಸಿದ್ದ ಸಂಯೋಗ?
ಇದಕ್ಕಿರಬಹುದೆ ಅಪರಕರ್ಮ?
ಸಂತೈಸಿ ಕಥಿಸುವ ಗರುಡ ಪುರಾಣ?
ಏನು ಕೇಳಿದರೇನು!! ರೆಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಗರುಡ ಹಾರಬಹುದೆಲ್ಲಿಗೆ?

Tuesday, August 16, 2016

ನಿರಂತರ

ಪುಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗಳು
ಮೊಗ್ಗು ಬೆರಳುಗಳು
ಚೂರ್ ಚೂರೇ ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಹೂದುಟಿಗಳು
ಮೆತ್ ಮೆತ್ತಗಿನ ಗಲ್ಲ, ಕೆನ್ನೆ
ನಕ್ಷತ್ರಹುದುಗಿದ ಆಕಾಶ ಕಣ್ಗಳು
ಎತ್ಕೋ ಎಂದು ಗೋಗರೆಯುವ
ನಿದ್ದೆ ಮರುಳ ಹಾಲ್ ಹಸುಳೆ
ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅಮ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ
ಮಡಿಲಿನಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕಾಲ್ ಚಿಮ್ಮುವಾಗ
ಹೊಸಿಲೆಡವಿ ಅಂಗಳದಿ ಆಟದ ರಂಗೋಲಿ ಬಿಡಿಸುವಾಗ
ಶಾಲೆಯಲಿ ಗೆಳೆಯರೊಡನೆ ಹೊಸ ಬಂಧ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಬಿದ್ದಾಗ ಎದ್ದಾಗ ಅಳುವಾಗ ನಗುವಾಗ
ತಮ್ಮನೊಡನೆ ಜಗಳ ಆಡುವಾಗ, ತಮ್ಮನ ಬೆನ್ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಊಟದ ರುಚಿ ಹುಡುಕುವಾಗ
ಸ್ಟೋವ್ ಹಚ್ಚಲು ಕಲಿತಾಗ
ನನಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತು ಬಿಡು ಎಂದು ಮೊಗದಿರುವುವಾಗ
ಮಗು ಮೊಗ್ಗು ಅರಳಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕಾಯಿ ಕಟ್ಟುವಾಗ
ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲಿ ಅಮ್ಮ ಪೊರೆಯುತ್ತ, ಸಂಭಾಳಿಸುತ್ತ
ನೋಯುವ ಸೊಂಟ ತಿಕ್ಕುತ್ತ, ಉಸ್ಸೆನ್ನುತ್ತ
ನಗುನಗುತ್ತ ಕಣ್ಬನಿ ಒರೆಸಿಕೊಂಡು
ತನ್ನೆದುರಿನ ಮಿಂಚಿನ ಪ್ರತಿಫಲನವಾಗುತ್ತ
ದಿನದಿನವೂ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ
ಹೊಸ ಪಾಠ ಹೊಸನೋಟ
ಬಿಡುವಿರದ ಓಟ
ಪಯಣಿಸುತ್ತಲೇ ವಿರಾಮ
ನೆರವಿಗಿರುವನು ಸುಧಾಮ
ಬಿಸಿಹಾಲಿನ ಬಟ್ಟಲಂತ ಪ್ರೀತಿ
ತಣಿದು ತಾಯ್ತನದ ಹೆಪ್ಪಿಳಿದ
ಘನ ಮೊಸರು ಕಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುವ
ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಕೆ ತುಂಬ ನವನೀತ
ತಂಪಿಗೆ ಮಜ್ಜಿಗೆ,
ಬಿಸಿಯೂಟಕ್ಕೆ ಮರಳು ಮರಳಾದ ತುಪ್ಪ
ಖಾಲಿ ಮಡಕೆ ಬೋರಲು ಬೀಳುವಾಗ
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕಾಲ್ಗಳಿಗೆ ದೈತ್ಯ ಜಿಗಿತ
ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿ ಹಾರಾಟ
ಅವಳ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿನು ಮಿನುಗುವ ನೆನಪಿನ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಸಂ‍ಖ್ಯಾತ

ಗಿಬ್ರಾನು, ಡೀವಿಜಿ, ವ್ಯಾಸ, ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಮಾರ್ಕ್ ಟ್ವೈನು, ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ರು
ಎಲ್ಲರ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಹಾದು ಬಂದ ಹೂಚೆಲ್ಲಿದ ಹಾದಿ
ಹೂವಿನ ಕಾಲಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿನ ಶಿಶಿರದಲ್ಲಿ ಎಲೆಯುದುರಿ
ಚೈತ್ರದಲ್ಲಿ ಚಿಗುರೊಡೆಯುವ ನೋವಿನಪುಳಕ
ನಿರ್ಗಮನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಯೇ ಕಣ್ಣನ ಪೊರೆಯುವ ಗೋಕುಲ.

ಅಮ್ಮ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾಳೆ. ಮಗುವಿನಲ್ಲೂ, ಅಮ್ಮನಲ್ಲೂ
ಅವಳನ್ನ ಅನುಭವಿಸುವ ಸುತ್ತೆಂಟು ಸಮಷ್ಟಿಯಲ್ಲೂ
ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು. ನದಿ ಹರಿವ ಹಾಗೆ.
ಸಣ್ಣ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಇವಳು ವೃತ್ತಾಕಾರ
ಕಿವಿಗೆ ಬರಿಯ ಸಮುದ್ರ ಘೋಷ
ಹೊಂದದೆಯೂ ಹೊಂದುವ ಗುಣವಿಶೇಷ
ಮಡಿಕೆ ಮಣ್ಣು ಸೇರಲು ನಿಶ್ಯೇಷ ನಿರಂತರ.

Tuesday, July 12, 2016

ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ಪಾಪಚ್ಚಿಗೆ ಕಂಡ ವಂಡರ್ ಲ್ಯಾಂಡ್..

ಇದು ಹೀಗೆ. ಇದು ಹಾಗೆ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಹುದು, ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು
ಎಲ್ಲ ಎರಡು ವಿಷಯಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ಗೆರೆ
ಗೆರೆ ದಾಟುವವರು, ದಾಟಿದವರು
ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ
ಅವರಿರುವುದೇ ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ.
ಮೊಗ್ಗು ಚಿಗುರಿ ಹೂವಾಗಿ ಅರಳಿ
ಗಂಧ ಬೀರುವ ಹೊತ್ತು
ಗೆರೆ ಕಾಣದ ಮತ್ತು
ಹೇಳಿದ್ದು ಹೇಳದ್ದು ಎಲ್ಲವೂ ಗೊತ್ತು
ಎಂಬ ಗತ್ತು
ಇವೆಲ್ಲ ಮುಗಿದು
ಕವಲು ದಾರಿಯ ಹಾದಿ ಸವೆದು
ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದಾಯಿತು
ಬಹುದೂರ ನಡೆದ ಮೇಲೀಗ
ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದರೆ
ನೂರಾರು ಪಥಿಕರು.
ನಿಲ್ದಾಣದ ಹಂಗಿಲ್ಲದೆ
ಹೊರಟ ಪಯಣ
ಗುರಿತಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಂತಲ್ಲೇ ಹೋಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲದವರಿಗೆ
ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಆದೀತೆಂದ ಲೂಯಿ ಕೆರೊಲ್
ಮಾತು ಎಷ್ಟು ಹದವಾದ ನಿಜ!!
ತಲೆಕೆಳಗಾದರೂ ಸುಳ್ಳಾಗದ ನಿಜ.
ಪುಟ್ಟ ಜನರಿಗೆ ದೊಡ್ಡಕೆ ಕಂಡ ಅಲಿಸ್ ನಿಜ.

ಗುರಿ ಮತ್ತು ದಾರಿ
ಅಜ್ಜ ಹೇಳಿದ್ದು ಸರಿ.
ಇರುವ, ಇಲ್ಲದಿರುವ, ಮಾಡಬೇಕಿರುವ... ದಾರಿ
"ಮುಖ್ಯ."
ಪಯಣವೇ ಗುರಿ.

Wednesday, June 22, 2016

ನಿಲ್ ದಾಣ - ನಲ್ ದಾಣ

ಕರೆದುಬಿಡು ಬಂದುಬಿಡುವೆನು ಎಲ್ಲಿಂದಲೆ ಆಗಲಿ
ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತಿ ತೊರೆಯ ದಾಟಿ ಯಾರೆ ನನ್ನ ತಡೆಯಲಿ.. (-ಕೆ.ಎಸ್.ನ)

ಎಂದು ಹೊರಟವನು ಹಳೆಯ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಸುಸ್ತಾಗಿ ಕೂತುಬಿಟ್ಟೆ
ಹೊಸ ಬಸ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬರಬೇಕಿತ್ತು.
ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ನಗರಪಾಲಿಕೆ ಹಾಕಿಸಿದ ಟಾರ್ ರಸ್ತೆ,
ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ ನೆಂದು ಮೆತ್ತಗಾದ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುವಾಗ,
ಸೋರುವ ನಿಲ್ದಾಣದ ಮೂಲೆಯ ಮುರುಕುಬೆಂಚಿನ ಬೆಚ್ಚನೆ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ
ಹಳತು, ಹೊಸತು, ಇನ್ನೂ ಅರಳಬಹುದಾದ ಮೊಗ್ಗಿನ ಕನಸು,
ಎಲ್ಲ ಬೆರೆತ ಚಡಪಡಿಕೆಗಳ ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆಗೆ ಹೆದರಿ ಚಳಿ ದೂರದಲಿತ್ತು.
ಹೊಟ್ಟೆಗಿರದ, ನಿದ್ದೆ ಬರದ, ಎಚ್ಚರವಿರಲು ರಚ್ಚೆ ಹಿಡಿಯುವ ಮನದ ತುಂಬ
ಹಸಿರೆಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಬಿಳಿಬಿಳಿಯಾಗಿ ಅರಳಬಹುದಾದ ಹೂಕನಸು.

ವಿಷಯ ಏನಂದ್ರೆ
ಅವಳು ಕರೆದಿರಲಿಲ್ಲ.
ಕರೆಯದೆ ಇರುವುದೂ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಕರೆ
ಅಂತ ಗೊತ್ತಾದವನೇ ನಿಜವಾದ ನಲ್ಲ.
ಬೆಳಕು ಹರಿಯುವ ಮುಂಚೆ
ಮಿಂಚು ಹರಿದ ಹಾಗೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಮುಂಚಿನ ಬಸ್ ಹತ್ತಲು
ಅವಳು ಬಂದೇ ಬಂದಳು
ಇವನು ಈಗಷ್ಟೇ ಮನೆಯಿಂದ ಬಂದ ಹಾಗೆ
ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಗತ್ತಿಗೆ
ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ ಹೊಸನಾಟಕ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
ಅವಳು - ಮರುಮಾತಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ
ಮಳೆನಿಂತ ಬೆಳಗಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದು ನಿಂತ ಮಲ್ಲಿಗೆ
ಕಣ್ಣು ಕಣ್ಣು ಕೂಡಿದ ಘಮ ಬರುತಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿಗೆ

ಹೀಗೆಲ್ಲ ಆಗಿ
ಕರೆಯದೇ ಬಂದು ಜರುಗಿದ್ದೇ ಹಿಂಗಿದ್ದರೆ
ಕರೆದು ಬಂದರೆ ಏನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಓ ದೇವರೇ
ಬಹುಶಃ ಸ್ವಚ್ಛ ಆಗಸದಲ್ಲಿ
ಮೋಡಗಳೆಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಕಲೆತು
ಮಳೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ಓ ಇವನೆ. ಇಲ್ಲೆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೆ ಇರುವ ನನ್ನೊಲವೆ,
ನೀನು ಎಷ್ಟೆ ದೂರವಿದ್ದರೂ
ಇದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರೆಯದಿರಲಿ,
ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ತಿರುವು ತಗೊಳ್ಳುವಾಗ
ಇದೆಲ್ಲ ನೆನಪಾಗಿ
ಮಳೆ ಬರದೆ ಇದ್ದರೂ ರೈನ್ ಕೋಟ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗು ಎಂದು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಆ ನಿಲ್ದಾಣ ಸೋರುತ್ತಿದ್ದರೆ?
ಈಗ ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಶೀತ ತಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.


{{{{ಮೊದಲೆರಡು ಸಾಲು (ಕೆ.ಎಸ್.ನರಸಿಂಹ ಸ್ವಾಮಿಯವರ ಕವಿತೆಯ ಸಾಲು)}}}

Saturday, June 18, 2016

ಯಾವುದು ಬೇಕೋ ಅದು ಬೇಡ.

ಪುಡಿಯಾದರೆ, ಮುಂದೆ ದಾರಿ,
ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರೆ ದರಿ -
ಎಂದ ಹಾಗಿತ್ತು ಅವರು;
ಅಥವಾ ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದ್ದಿರಬಹುದು;
ಯಾವುದನ್ನೂ ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದ ನನಗೆ
ಈ ಮಾತ್ಯಾಕೋ ಪಥ್ಯವಾಗಿ
ಪುಡಿಯಾಗುವ ಹಂಬಲ.
ಆದರದು ಬರಿಯ ಹಂಬಲ,
ಚಂಚಲ,
ಎಚ್ಚರದ ನಡೆ ಎಡಬಲ.

ಪೆಟ್ಟು ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲ
ಮುಲುಗುಟ್ಟುವ ಕಲ್ಲು,
ಪುಟಿದೇಳುವ ಸಿಟ್ಟು,
ಕುಟ್ಟಬಹುದೆ ಹೀಗೆ?!
ಹೇಳಬಹುದೆ ಹಾಗೆ?!
ಅಡ್ರಿನಲೈನ್ ಸ್ರಾವ
ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಾ ಬಂದ ಹಾಗೆ
ಇನ್ನೊಂಚೂರು ಗಟ್ಟಿ ಕುಟ್ಟಲೇನಾಗಿತ್ತು ಧಾಡಿ
ಕಬ್ಬಿಣ ಕಾದಾಗಲೆ ಬಡಿ
ಪುಡಿಗಟ್ಟಿಸಲೆಂದೆ ಕಟ್ಟಿದ ಜೋಡಿ
ಇರಬಹುದೆ ಇದೇ ಗುರುವಿನ ಮೋಡಿ
ಅಂತೆಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ..

ಆದರೇನು..
ಬಿಟ್ಟ ಬಿರುಕು ಕೂಡಿ
ಕಲ್ಲು ಮೊದಲಿಗಿಂತ ಗಟ್ಟಿ
ಮತ್ತೊಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ
ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ
ಎಷ್ಟೇ ಒಡ್ಡಿ ಕೊಳ್ಳ ಬಯಸಿಯೂ
ಬಯಲಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಕೂಡಲೆ
ಕಾಪಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುವ
ಶತಶತಮಾನದ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಕರ್ಮ-
ಒರಟಾಗಿದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿರುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಚರ್ಮ.